Lottelinde, 25 september 2008
Nederland Amsterdam

Terug, maar in gedachte nog steeds daar

Aye, wat hebben we jullie in de steek gelaten! Het is nu alweer anderhalve maand geleden dat wij uit Brasil terug gekomen zijn en natuurlijk hebben vele van jullie alle verhalen al van een van ons gehoord, maar niet iedereen weet het vervolg van onze Rio de Janeiro belevingen. En dat is erg! Dat is heel erg! Want Rio de Janeiro en onze ontzettend indrukwekkende ervaringen daar hebben maar 20 % uit gemaakt van onze hele reis. En de verhalen van de rest van de reid willen we onze trouwe lezers zeker niet onthouden. En wij willen onze belofte nakomen en doorgaan met het delen van onze ervaringen. Ook als alle verhalen verteld zijn over onze reis zullen we zoals beloofd nog niet stoppen. Want we hebben een ding gemeen in onze zo diverse groep, we houden van ontmoetingen en het delen en vergroten van kennis. Dit kan op vele manieren gebeuren, met of zonder taal. Wij zullen met zijn allen proberen alles uit de kast te halen om te laten zien wat een reis en een ontmoeting te gevolgen kan hebben.

Maar waar waren we gebleven… Volgens mij bij de laatste dag in Rio de Janeiro. Deze stad is zo overweldiggend, vooral als eerste kennis making. We hebben er zoveel kunnen doen en zien en vooral o kennis kunnen met zo veel kinderen, jongeren en volwassenen. En die ontmoetingen zijn hopelijk niet eenmaalig. Een deel van de groep Favela Forca, waar Taya over verteld heeft, zal hopelijk naar Nederland komen. We hebben contact met hen en als ze deze kant op komen zullen we zeker met ze gaan samenwerken... Als daarover meer zeker wordt zullen we dat jullie natuurlijk niet onthouden.

Na deze geweldige Rio de Janeiro werd het tijd om een klein beetje uit te rusten in Belo Horizonte. Een klein beetje maar, want met zo weinig tijd en zo veel ambities moet er natuurlijk niet stil gezeten worden. Het werd tijd om meer ontmoetingen tot stand te laten komen en een keer niet te kijken en bekenen te worden (qua dansen en theater) maar eens zelf te leren en anderen iets te leren. We hebben allemaal hard gewerkt en in een week tijd Samba, Forro, Maculele, Capoeira, Afro en Conciance Corporal lessen gehad.Zelf hebben we theaterlessen gegeven en Indiasedans aangeleerd. Dit hebben we allemaal kunnen doen door de gastvrijheid van Mestre Pintor. Hij is de leraar die onze eigen Capoeira leraar, Zoi, opgeleid heeft. Mestre Pintor heeft een eigen capoeira school in Belo Horizonte waar we alle lessen hebben kunnen geven en krijgen. De jongeren die lessen krijgen in deze school hebben wij weer les kunnen geven. Het was een grote groep jongeren die vol energie meegedaan hebben in de theaterlessen en indiasedanslessen. Uiteraard hebben wij hen niet alleen theater en indiasedanslessen gegeven maar hebben zij ook onze Samba skills verbeterd en hebben we samen capoeira gespeeld (in ieder geval ene deel van ons) in de stralende zon, midden in het centrum van de stad.


Belo Horizonte is de stad waar Zoi een aantal jaren heeft gewoont, zijn broer woont er nog steeds met zijn vrouw en zoontje. Deze stad lijkt van binnen heel rijk, ja zo moet ik het echt zeggen hoe paradoxaal het ook klint, maar van buiten is het ook een arme stad. Doordat we in het centrum van de stad zaten hebben we het grote verschil tussen rijk en arm niet zo goed gezien. Het was een andere zetting dan we in Rio de Janeiro gezien hebben. We hebben natuurlijk in beide steden te weinig tijd gehad om te zien en weten hoe de steden echt in elkaar zitten. Toch hebben meerderen van ons wel gevoeld dat er veel sprake is van discriminatie. Gelukkig was juist dat gevoel helemaal niet terug te vinden in de capoeira school, Bantus Capoeira. We waren zoals ons reisgezelschap natuurlijk zelf als is en bonte mix van van alles en nog wat, zoder dat daar op welke manier dan ook nadruk op werd gelegd.

Belo Horizonte was de twee de stad die we bezocht hebben, een hele andere stad dan Rio de Janeiro, met een ander programma. Weer hebben we het geluk gehad dat we veel mensen hebben kunnen ontmoeten. Maar ook dat we veel hebben kunnen leren en ook een belevenis en een ervaring mee hebben kunnen geven aan jongeren in Belo Horizonte.

Hiermee is onze reis natuurlijk niet beeindigt, Montes Claros en Extrema zullen nog volgen en de verhalen daarover natuurlijk ook. Daarvoor zal ik de pen, of eigenlijk het toetsenbord door geven aan iemand anders uit ons bonte reisgezelschap.

Tot snel!

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl